inspiracje

 
  to, co motywowało kiedyś oraz co dziś jest zachęta do poszukiwania piękna w jego naturze duchowej  

powrót do menu

| wypisy | Opowieść o wizerunku z Edessy  |  List do artystów  |  inspiracje  |  
 

Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa. (2 Kor 4,6)

 

Dzielę się tu kilkoma tekstami, które kiedyś i obecnie inspirują artystów do poszukiwania ostatecznego Piękna, do wyrażania poprzez formy plastyczne swojego doświadczenia i pojmowania świętości. Niektóre z nich będą próbą teologicznego uzasadnienia, inne historyczną obroną słuszności ikonografii chrześcijańskiej, a jeszcze inne będą starały się zachęcić do odważnego poszukiwania na drodze sztuki.

Opowieść o wizerunku z Edessy

Od samego początku chrześcijanie wierzyli, że nie z woli ludzkiej ale boskiej było, aby czczono Stworzyciela i szukano spotkania z Nim poprzez święte wizerunki Chrystusa i Jego świętych. Gdyż Jezus Chrystus, Bóg - Człowiek jest prawdziwą i wierną Ikona Boga. Dlatego też dla wzajemnego umacniania się w wierze powstało opowiadanie, które miało uzasadnić i tłumaczyć, że tak jak z Wysoka pochodzi wszelkie dobro tak i ikona, jako obraz święty została dana przez samego Chrystusa aby przypominać i uobecniać Jego zbawcze dzieła dla wszystkich, którzy z miłością i wiara będą przed nią stawać.

 Teolodzy o ikonie 

Zebrałem tu kilkadziesiąt dłuższych i krótszych cytatów z różnych publikacji poświęconych ikonie - spisanych przez ikonopisarzy, duchownych, teologów, historyków sztuki i miłośników ikony. Są to niczym "ziarna Słowa", rozsiane po różnych przestrzeniach ludzkiej (a raczej bogoludzkiej) myśli. Można w nich znaleźć wiele z tego ducha, który ożywiał i wciąż ożywia wielu do poszukiwania Boga na Drodze ikony.

 List do artystów

Dziś, na początku XXI w. stajemy przed nowym, choć w swej istocie pierwotnym i odwiecznym zadaniem aby czcić i szukać Boga w tym co piękne, bo On wszystko uczynił pięknym. Pierwsza księga Biblii, dając świadectwo o początku - początku zainspirowanego miłością - przeplatana jest refrenem, który chwali dzieło Boże, i który określa wszystko mianem "dobre-piękne" (hebr. "tou" i gr. "kalokagathia"). Tym, który przypomina nam o tym zadaniu poszukiwania-chwalenia Boga przez piękno jest Jan Paweł II. W skierowanym "Liście do artystów" zachęca do podjęcia tego zadania na nowo, do odkrycia i wyrażenia w sposób nowy Piękna, które jest Dobre, i które odkrywa Prawdę o człowieku i świecie.

 

 
powrót do menu        

Ó Jacek Wróbel